بررسی تناسب ختم نبوت با انحلال خطابات شریعت

ختم نبوت، مستلزم جاودانگی دستورات شریعت می باشد. جاودانگی دستورات شریعت به معنای فرا مکانی و زمانی و مخاطبی بودن دستورات شریعت است. برخی از دستورات شریعت به صورت خطاب بیان شده است. مشهور اصولیون قائل به انحلال خطابات شریعت هستند. براساس مبنای انحلال خطابات شریعت، خطابات عام به خطاب های شخصی به تعدد اشخاص خاص جزئی مخاطب خطابات عام، منحل می شوند. هدف پژوهش این بود که نشان داده شود مبنای مشهور اصولیون مبنی بر انحلال خطابات با جاودانگی احکام شرعی به خطابات شخصی و عام نامتناسب است و این عدم تناسب باعث نیازمندی بشریت به تجدید شریعت می باشد که این با ختم نبوت ناسازگار است. روش تحقیق و پژوهش به صورت تحلیل داده های کتابخانه ای به صورت علمی-پژوهشی انجام گرفته است. در هندسه ی خطابات شخصی این است که اگر خطابات، شخصی باشند، ظهوری که خطابات منحل شده در زمان صدور دستورات شریعت دارند، برای مخاطبین موجود حاضر در مجلس صدور خطابات تامّ است. ظهور تام خطابات، مستلزم این است که فقط شامل افراد موجود حاضر در مجلس صدور خطاب که صلاحیت انبعاث و انزجار و امتثال دارند، گردد. در نتیجه مبنای انحلال خطابات شریعت به خطابات شخصی با ختم نبوت ناسازگار است.