نوآوری های مرحوم مظفر در تبویب مسائل علم اصول براساس کتاب اصول فقه

    کتاب اصول فقه مرحوم مظفر بی تردید یکی از کتب مهم ورایج حوزه های علمیه  می باشد. هدفی که ما در این نوشتار دنبال کردیم به دست آوردن نحوه چینش مسائل علم اصول وهمچنین نوآوری های مرحوم مظفر در مرتبط ساختن مسائل علم اصول با یکدیگر  می­باشد. درنگاه ایشان علم اصول موضوع واحدی ندارد وآن چیزی که وحدت بخش علم وتمایزدهنده هر علمی از سایر علوم می­باشد غرض می­باشد. برخلاف مرحوم آخوند خراسانی که چنین نظریه ای ندارند لذا تعریفی که ایشان ارایه می­نمایند متفاوت از تعریف دیگراصولیون می­باشد وهمچنین ایشان مباحث علم اصول را به دو بخش کلی مبادی ومسائل تقسیم بندی کرده وهمچنین مسائل علم اصول صغریات وکبرایاتی در نظر می­گیرند که باید به شیوه قیاسی در کنار هم قرار بگیرند تا نتیجه آن در کبرای قیاس فقهی قرار بگیرد. نتایجی که از این تحقیقات به دست آمده است بدین شرح است که علم اصول دارای موضوعات زیادی است؛ لذا از منظر مرحوم مظفر وحدت بخش علم، غرض آن علم است وهمچنین  ایشان علوم اسلامی (کلام ،اصول ،فقه)نظام واره در نظر می­گیرد یعنی به هم مرتبط هستند ،وهمچنین علم اصول یک علم قیاسی استدلالی است که نتیجه این قیاس در کبرای قیاس فقهی قرار می­گیرد .وهمچنین ملاک وعلت آنکه ایشان علم اصول را به چهار باب تقسیم بندی کرده وبابی به نام باب عقلیات را وارد علم اصول کرده­اند ومبحثی همانند بحث مشتق را ایشان در باب الفاظ مطرح می­کنند ولی دیگر اصولیون چنین کاری را نکرده­اند را ذکر کردیم ونتیجه نهایی همه تحقیقات ما رابه این نتیجه رساند که تمام مباحث اصولی در نظر ایشان در یک نظام وچینش مخصوصی در کنار هم قرار می­گیرند وهیچ بحثی استطرادی وجود ندارد.